Бұл жобаның пайда болуына менің ұлым себеп болды
Менің атым – Динара Черниязова. Мен – он жыл бойы «сенсомоторлық алалия» диагнозымен өмір сүрген 14 жастағы ұлдың анасымын.
Біз бірге жүріп өткен бұл жол менің өмірімді түбегейлі өзгертті.
Бұл жоба теориядан емес, өз басымнан өткен өмірлік тәжірибеден дүниеге келді.
2016–2022 жылдар аралығында біз отбасымызбен Алматы қаласында жеке түзету-дамыту орталығын өзіміз басқардық. Біз сөйлеу тілі бұзылыстары мен нейродаму ерекшеліктері ауыр балалармен жұмыс істедік және күн сайын бір шындыққа көз жеткіздік: қолданыстағы жүйе бұл міндетті толық орындай алмайды.
Бұл адамдардың көмектескісі келмегендіктен емес.
Мәселе – тиімді модельдің жоқтығында.
Мен – 27 жылдық еңбек өтілі бар практик-заңгермін. Менің консалтингтік компаниям мен қоғамдық қорым алты компаниядан тұратын холдингтік құрылымның құрамына кіреді. Сонымен қатар, мен Almaty Management University университетінің магистратурасында білім алып жатырмын. Менің диссертациямның тақырыбы – «Қазақстан Республикасындағы инклюзивті мектептер әлеуметтік кәсіпкерлік субъектісі ретінде».
Бұл тақырыпты кездейсоқ таңдаған жоқпын. Бұл – мені жылдар бойы толғандырған бір сұраққа жауап іздеудің нәтижесі: неліктен біздің елімізде бүгінге дейін тиімді жұмыс істейтін жекеменшік инклюзивті мектеп моделі қалыптаспаған?
2026 жылдың соңына дейін жүргізген ғылыми зерттеуімнің негізінде Қазақстан Республикасының заңнамасын жетілдіру бойынша ұсыныстар енгізуді жоспарлап отырмын. Ал 2028 жылға қарай серіктестеріммен бірлесіп, әлеуметтік кәсіпкерлік қағидаттарына негізделген еліміздегі алғашқы пилоттық инклюзивті мектепті іске қосуды мақсат етемін.
Бұл – қайырымдылық емес. Бір реттік бастама емес. Бұл – Қазақстанның әрбір өңірінде енгізуге және кеңінен таратуға болатын жүйелі модель.
Мен бұл жолдан ана ретінде өттім. Енді өзімізге жетіспеген дүниені – дәл осы жолмен келе жатқан барлық отбасылар үшін құрып жатырмын.